Evet üstteki afişten de anladığınız üzere Nisan ayında Karadeniz Teknik Üniversitesi’nde büyük bir organizasyon düzenlenecek. Büyük bir organizasyon bizim için; çünkü Ktü’de geçirdiğim bu 4 yılda, diğer üniversitelerin etkinliklerinin, aktifliklerinin altında ezildim açıkçası. Zamanla alıştım ya da alıştık bu duruma Ktü öğrencileri olarak. “Coğrafik konumunun getirdiği dezavantajlar yüzünden böyle, yoksaa…” diyerek kendimizi teselli ettik hep. Sektörden, | devamı »

Evet, bu seferki uzun sürmesini umduğum blog maceramda da söze nasıl başlasam bilemedim yine. Beni tanıyan insanların yazacaklarım hakkında neler düşününeceğini düşünmeksizin biraz daha özgürce yazabilmek adına, bu sefer bu blogu beni tanıyanlarla paylaşmayacağım bakalım. En azından onlar bir şekilde bulana kadar. Blogun içeriğine gelince, doğrusu şimdiden bir şeyler söylemek istemiyorum. Çünkü daha önceki denemelerimde | devamı »

Okuma yazma öğrendiğim günden beri, düzenli günlük tutan biri olmama rağmen buraya yazmakta zorlanıyor bu bünye. Bilmiyorum belki düşüncelerimi, okumak isteyen herkesle paylaşmak korkutuyor beni ya da yazdıklarımın beni takip edebilecek muhtemel kişilerce beğenilmeyecek olması… Bu kişilerin fiziki çevrem içerisinde yer alan insanlar olması da değil mesele; zira onlardan bir ya da ikisi okur burayı, | devamı »

Yıl içerisinde en çok sevdiğim 2 dönem vardır. İlki, Aralık ayının son 2 haftası, ikincisi ise içinde olduğumuz şu günleri de kapsayan Eylül ayı… Aralık ayını çok severim çünkü 22 Aralık’ta doğmuş olmam nedeniyle zaten en baştan özel bir ay benim için. Bunun yanında kış mevsimini çok seven biri olarak, kışın iyiden iyiye kendini hissettirmeye | devamı »

Okula başladığımda farkettiğim eksikliklerden biri ise, okulun genel öğrenci profilini oluşturan kesimin, pek çalışma, araştırma, öğrenme meraklısı olmadığı idi. Öğrenciler fotoğrafta görülen modda oldukları için de, hocalar ve üniversite yönetimleri kaliteyi arttırmak yönünde pek istekli davranmayabiliyorlar. İşte bu yüzden, iş kişinin kendisine düşüyor. Araştırmak, kendi kendine öğrenmek gerekiyor. Biraz kendimizi zorlayıp araştırarak neler öğrenebileceğimizin farkına | devamı »

Neden bilemiyorum; hemen her yıl bu zamanlar kendi kabuğuma çekilip, dinlenmek, birşeyler okumak ihtiyacı hissediyorum fazlasıyla. Bol bol kahve içip, yine kimilerine göre ağır müziklerimi dinleyip, dinlenceye çekiliyorum. Ama bir bunalım durumu olmuyor bu. Tam tersi,  mutlu ediyor beni. Huzurlu olmamı sağlıyor. Boş veriyorum her şeyi… Unutup içinde olduğum dünyayı, sadece kendime ait olan bir dünyanın içine | devamı »

Bu yıl kolay olmayacak. Bir kaç kişiden başka bana inanıp beni destekleyen kimse olmayacak. Bir de insanların engelleyemediğim tepkileri olacak. Mesela uzun zamandır yaptıklarını beğendiğim, kendime model seçtiğim insanlar, hayallerimi anlattığımda artık gülmeye başlayacaklar. Belki artık yıllarca umutla bakan insanlar bana küçümseyen gözlerlerle bakacaklar. Bunları düşünüp, işin kolayına kaçarak, çevremdeki lüzumlu lüzumsuz konuşan insanları susturmak | devamı »

Bu yılki öss hezimetinden sonra evde durumlar pek iyi gitmiyor doğrusu! Her akşam açılan tercih konusu herkesin canını bir hayli sıkıyor. Babamın durduk yerde: “Eee , naptın oğlum? Tercihleri ne zaman yapıyorsun?” diyerek söze başlamasıyla, benim odamda yapmam gereken işlerim olduğunu hatırlamam bir kaç saniyeden daha uzun sürmüyor. Kaçıyorum, kararımı onlara anlatmaya korkuyorum! Çünkü onların bana | devamı »